Reis naar Curaçao, namens The FAC

Wanneer op campus alles weer online werd en veel medestudenten besloten terug naar huis te gaan, was het erg stil. Daardoor was er heel weinig te doen, maar wel kregen we meer tijd om na te denken.

 

Bram en ik liepen al een tijdje rond met de gedachte om iets op te gaan zetten. Op een gegeven moment stormde Bram mijn kamer binnen, en zei: “We zijn hier niet gekomen om alleen maar te zuipen, maar ook om te ondernemen!”.

 

Vanaf dat moment ging alles in een sneltrein. Brainstormend waren we bezig wat het dan moest worden. We waren er snel over uit om naar het buitenland te gaan. Dit was niet heel lastig aangezien er niet veel opties waren. Mark Rutte gaf, in de op dat moment net afgelopen persconferentie, aan dat er alleen een positief reisadvies naar de Nederlandse Antillen is. In combinatie met de interesse in stichting The FAC, hadden we een plan bedacht om namens deze stichting in Curaçao bedrijven in moeilijkheden te gaan helpen. We merkten dat het concept van The FAC in Nederland erg succesvol is. Tegelijkertijd kregen we ook mee dat in Curaçao de hulp net zo hard, en misschien wel harder nodig is.

 

Na alles duidelijk op papier gezet te hebben, besloten we om de directie van stichting The FAC te benaderen; om te vragen wat zij van het idee vonden. Gelukkig waren zij net zo enthousiast als wij.

 

Toch was er een kleine onzekerheid vanuit onze kant. In Curaçao was er niet zomaar iemand waar we op terug kunnen vallen, plus dat je in een hele andere cultuur leeft. Voor advies besloten we Herman van der Meulen te benaderen. Herman is docent aan Business University Nyenrode, en is vaak uitgeroepen tot professor van het jaar. Nog geen 10 minuten na het gesprek waren we vastbesloten: “Niemand weerhoudt ons er nog van om naar Curaçao te gaan!”.

 

Nog geen 2 weken later zaten we in het vliegtuig, met als eindbestemming de Curaçao. De laatste weken voor vertrek zijn we druk bezig geweest met de huisvesting, cases verzamelen en het samenstellen van de groep. De uiteindelijke groep waarmee we vertrokken bestond uit: Elyas Razawi, Bram Emmerig, Tamas Egbring en Arie Lambalk. Hiermee gingen we zo veel mogelijk bedrijven in Curaçao helpen; in alle vormen van consultancy.

 

Onze eerste case was bij het bedrijf Divinas Beauty Shop, dit is een net geopende schoonheidssalon. Ze had moeite met het vinden van klanten. In ruil voor hulp bij het werven van klanten en het bouwen van een nieuwe website, hebben we een vrij goedkope huisvesting en auto weten te regelen. We betaalden de reis immers volledig uit eigen zak. Uiteindelijk kunnen we zeggen dat dit een zeer succesvolle samenwerking was.

 

Tevens hopen we ook van toegevoegde waarde te kunnen zijn bij een restaurant, genaamd El Grill & El Mexicano. Echter is dit pas over een paar maanden nodig, omdat het restaurant besloten heeft om tijdelijk de deuren te gaan sluiten. Daarnaast zijn we nu ook bezig om een website te bouwen voor Optique Ana, een opticien. Als dit lukt is dit de enige opticien op het gehele eiland met een echte website waarop je alle merken, modellen en prijzen kan zien.

 

Ons hoogtepunt van onze reis was misschien wel het gesprek met de minister van Economische ontwikkeling: Steven Martina. Onze hulp op het eiland was tot onze verbazing niet onopgemerkt gebleven. Er is voornamelijk gesproken over de continuïteit van ons project, we kunnen daar natuurlijk niet eeuwig blijven. Het ministerie zou mogelijk stageplekken, gesubsidieerde huisvesting en een samenwerking met de Universiteit van Curaçao kunnen realiseren, hierover zijn we nog in gesprek. Ook gaven ze hun complimenten over onze inzet: “niet iedereen durft zich te wagen voor zo’n onderneming”.

 

Na een toffe, interessante maar toch zware tijd in Curaçao, kunnen we terugkijken op een geweldige reis waarbij we allen veel geleerd hebben. Dit smaakt zeker naar meer!

arie foto.jpg

Arie Lambalk over zijn reis naar Curaçao